Geschiedenis van de Oener korenmolen.

De Oener korenmolen “Werklust” had in vroegere tijden een belangrijke functie voor de hele omgeving. De meeste bewoners voorzagen toendertijd in hun levensonderhoud door middel van het boerenbedrijf. De akkerbouw was de hoofdmoot en er werd onder andere rogge, tarwe, haver, boekweit, aardappelen en suikerbieten geteeld. Op het platteland werden voor de voeding het meest eigen producten gebruikt. Omdat er vaak zeer zware lichamelijke arbeid moest worden verricht werd er veel roggebrood gegeten.

Het is niet verwonderlijk dat rond 1500 in deze omgeving de eerste molens zijn ontstaan. Door gebruik te maken van de windkracht werden nu de molenstenen in beweging gebracht waartussen de korrels tot meel werden vermalen.
Er waren in Oene twee korenmolens. De molen aan de Eperweg “de VELDMOLLE” brandde in 1927 voor de tweede maal af en werd niet herbouwd. De korenmolen “WERKLUST” aan de Houtweg werd in 1858 gebouwd door de familie Witteveen. Het is bijna onvoorstelbaar dat men in die tijd, met zo weinig technische hulpmiddelen, zoiets groots tot stand heeft weten te brengen omdat bij de bouw om uiterste precisie en vakmanschap werd gevraagd.

De komst van de molens betekende een grote vooruitgang voor de bevolking. De boer dorste zijn rogge zelf en bewaarde het graan in zakken op een droge plaats. Iedere week bracht hij dan een zak rogge met zijn naam erop naar de molenaar om het te laten malen. De gemalen rogge, het roggemeel, werd daarna door de boer naar de bakker gebracht die er brood van bakte en die dat op zijn beurt weer afleverde bij de boer. De zak met de naam van de boer erop werd ook weer thuis bezorgd om de volgende keer weer opnieuw dienst te doen. Men had voor een roggebrood van 6 kg. ongeveer 5 kg. roggemeel nodig. De bakker kreeg voor ieder brood dat hij voor de boer bakte in die tijd een dubbeltje (ongeveer 5 eurocent). Daar er in de zomer vaak weinig wind is, had de molenaar veel moeite om het meel op tijd bij de bakker af te leveren. Daarom werd de Oener molen later voorzien van een motor die op ruwe olie liep. Het wachten op de goede wind behoorde toen tot het verleden, en de molen werd nog uitgebreid met moderne maalmachines. De molenaar en de molen verdwenen naar de achtergrond: men sprak van de “maalderij”.

Ondanks de moderne tijd met zijn andere eet- en leefgewoonten heeft men gelukkig ingezien dat het malen van graan door een echte windmolen als een stukje historie bewaard moest blijven. De molen werd in 1982 eigendom van de stichting; "Behoud Korenmolen Werklust". Dank zij de steun van velen, in- en buiten Oene, is de molen in 1984 prachtig gerestaureerd. Elke zaterdag maar soms ook op andere dagen kan men de molen net als in vroegere tijden aan het werk zien.
_____________________________________